Verslaafd of niet?

Advies bij verslaving:
A) Demoniseer jezelf nimmer.
B) Praat niets goed.
C) Doorbreek de vicieuze cirkel van beloning en straf.
D) Opereer zonder zelfbeeld.

Uitleg bij:
A) Liefde enkel liefde voor jezelf. Kijk met liefde naar jezelf. Wat je ook doet of laat. Laat geen haat toe in je ziel.
B) Zie al je handelen in het licht van waarheid. Maak niets mooiers of lelijker. Wees eerlijk over wat is.
C) Beschouw je verslaafd zijn niet als beloning of straf. Sta jezelf niets toe of weiger niets, vanuit jezelf ergens voor belonen of straffen.
D) WIE zegt dat wat jij doet OK is? WIE zegt dat wat je doet, niet OK is? WIE bepaalt wat? Zonder zelfbeeld ben je enkel gevoelig voor wat is, zoals het is. Kijk je de feiten in de ogen. Er is geen mening vooraf. Er is geen idee over jezelf.

Spirituele dictators?!

Het zoeken naar verlichting heeft niets te maken met het zoeken of het accepteren van autoriteit. Zelfs de grote Boeddha zei: ‘Je moet niets van mij aannemen, alleen maar omdat ik het zeg. Ik nodig je uit om mijn leringen te onderzoeken op waarheid.’
Wie als een god wil aanbeden worden, is geen licht voor zichzelf en zeker niet voor iemand anders. Maar met reclame en een flinke dosis charisma kun je behoorlijk ver komen, zoals blijkt uit de documentaire: Kumare.
Ook zei de Boeddha: ‘Een wijs mens leert zelfs van een dwaas.’ Ook dat blijkt uit die documentaire. 
Je vindt zat autoriteiten binnen de georganiseerde godsdiensten. Maar omdat je de Waarheid niet kunt organiseren, kun je deze georganiseerde bendes gerust naast je neerleggen, vind ikzelf.
Jiddu Krishnamurti zei dat liefde voor de Waarheid genoeg was. Ook vertelde hij, dat de Waarheid een land is zonder paden. Geen techniek, geen methode, geen traditie,…
Over een spirituele gids zei hij: ‘Je hoeft toch iemand niet te gaan aanbidden, omdat ie je de weg wijst?’ Hijzelf had geen volgelingen,…
Maar als een leraar geen autoriteit is of wil zijn, dan maakt dat van hem/haar nog geen watje. Sommige leraren zijn een erg lange en moeilijke weg gegaan,… voordat ze ‘ vonden wat ze zochten’, niet waar?
En je hoeft geen schaap te zijn als je iemand (na)volgt. Wees gewoon eerlijk met jezelf. En oprecht naar de ander.
De Boeddha zei wel, dat de eerste stap vertrouwen is, want hoe kun je zijn leringen echt in alle openheid onderzoeken zonder vertrouwen? Je gelooft namelijk in de leraar als iemand die mogelijk een stapje verder is, dan jezelf. 
Zinloze discussies wijzen op wantrouwen. Maar alles als zoete koek aannemen, wijst op domheid.
Meestal denken we zwart wit. Het afwijzen van een ontwaakt mens of het aanbidden van zo’n mens mist ieder doel.
De Boeddha en Krishnamurti zeiden: ‘Wees een licht voor jezelf.’ En toch waren zij daar om naar te luisteren,…

Jiva

Als ‘ik ben’ geïdentificeerd is met de bodymind kun je spreken van jiva.
Als ‘ik ben’ de bodymind heeft weten los te laten, kun je spreken van Brahman.
Ik ben die Ik Ben, is God.
Onze zogenaamde individuele ziel, gebonden aan het leven, is jiva.
Maar als de kruik breekt, en er geen binnen en buiten meer is, is er sprake van Godrealisatie.
De ruimte binnen de kruik bestaat enkel als illusie. De kruik geeft deze illusie.
Ook al realiseer je ‘ik ben’ maar is de kruik nog heel, leef je nog in het concept van: atman – Brahman.
De kruik is niets anders dan ons ego, de identificatie met de bodymind.

Wat is verlichting?

Iedereen zal daarop wel zijn eigen antwoord hebben. Misschien wel de meeste reactie: Ik ben het in ieder geval niet.
Waar licht is, is geen duisternis. En dat is wat we allemaal wel ervaren, duisternis in ons leven: al is het maar door een bericht in de krant dat een familie haar jonge dochter mist. Later dan blijkt vermoord te zijn… Zoiets maakt zelfs de volledig onbekende lezer niet blij.
Duisternis omringt ons en lijkt ook onze ziel af en toe binnen te dringen, zoals bij het lezen van zoiets afschuwelijks.
Maar… je bent niet het verhaal. Er is iets wat groter is dan zulke berichten in de krant. Je kunt Dat realiseren. Je kunt direct zien dat je Dat bent. Dan wordt de kou in je huiskamer verdreven door het vuur van jouw kachel. Je vergeet dan weer die kou, of dat deze nimmer heeft bestaan. Toch gaat het hier niet om het goed praten van zulke gebeurtenissen, in het leven van families. Maar dat je terug kunt keren naar je bron. Dat je weet wat je werkelijke thuis is, zogezegd.
Als mens kennen we verdriet en pijn. Maar wat is er verkeerd aan om de kachel in jouw leven brandende te houden? Of om te ontdekken dat ook in jouw woning een kachel staat.

Geluk zonder voorwaarden

Je hoeft niets te doen, want geluk is immers je ware natuur: erfgoed.
Het zoeken naar jezelf maakt je niet gelukkiger.
Het is niet gelukkig worden maar gelukkig zijn.
Gelukkig zijn heeft te maken met kijken naar jezelf.
Mensen kijken, letten graag op anderen, niet waar?
Maar laat de aandacht spontaan naar jezelf gaan.
Spontaan… want geluk is immers zonder voorwaarden.