Gelukkig zijn

Of mag je weer niet gelukkig zijn binnen neo-advaita, omdat je niets en niemand bent?
Ik vraag me steeds meer af wat de toegevoegde waarde is van de neo-advaita die je hier zo vaak voorbij ziet gaan.
Misschien ben je het hier niet mee eens, lees dan eens verder:

“Is er wel of geen ik?
Het meest verwarrende statement dat binnen Neo-advaita gebruikt wordt is wellicht de uitspraak ‘Er is geen ik’ of ‘Er is niemand’. Het gevoel ‘ik ben, ik besta’ is een fundamenteel gevoel in ieder levend wezen. We zien alles in de wereld veranderen, maar het besef ‘ik ben’ is het enige dat constant is. Het is altijd aanwezig, in de wakende staat, in de droom, en zelfs na de diepe slaap waarin niets werd waargenomen, zeg je: ‘Ik heb goed geslapen’. Met andere woorden, er is niets zo werkelijk als het ik. Het statement ‘Er is geen ik’ is een contradictio in terminis en kan onmogelijk in de geest erkend worden, want wie zou degene moeten zijn die dat doet?” (- ‘Swami Dayananda Saraswati (1930-2015) was een vooraanstaand Advaita Vedanta-leraar en Sanskrietgeleerde in de lijn van Adi Shankara.’ Bron: http://www.advaita.nl/moderne-misverstanden/)

En ken je dit filmpje al, kost een minuut?:
https://youtu.be/1nhjbyBM7c8

Geef een reactie