Waarom het vertrouwen in…

…een leraar belangrijk is.
Je hebt ook leraren zonder volgelingen, zoals Jiddu Krishnamurti (1895 – 1986). Maar wil dat dan zeggen dat je geen vertrouwen in hem moest hebben? Ja, hij wilde geen autoriteit zijn voor zijn luisteraars. Hij wilde dat je met zijn leringen echt aan de slag ging. Net zoals de Boeddha (2500 jaar geleden) dat predikte. Maar hij had daarentegen wel volgers.
Beide leraren zeiden: Wees een licht voor jezelf.
Omdat je zoveel praatjesmakers hebt, ook binnen de wereld van de verlichting, weet je niet altijd wie je wel en niet kunt vertrouwen. Wie is er werkelijk verlicht, ontwaakt?
Waarom zou je in hemelsnaam iemands leringen gaan bestuderen, onderzoeken op waarheid, als de spreker ervan niet eens zelf het licht echt heeft gezien? Want dat lijkt dan net op de boodschap van een zware roker die jou gaat vertellen hoe je het beste kunt stoppen met roken. Je gelooft juist in iemands boodschap als je hebt begrepen dat iemand werkelijk heeft gezocht en gevonden en daarbij alle valkuilen heeft leren kennen en jou al die ellende van die valkuilen graag wil besparen, niet waar?
Omdat ik geloofde in de verlichting van de Boeddha, was ik bereid zijn pad werkelijk te gaan. Dat gold ook voor het pad van Jezus.
Ik was niet bereid hen pad te gaan, omdat hun leer zo interessant aan mij overkwam maar omdat ik toch net meer licht in hen zag dan in mijzelf en dat licht ook graag wilde realiseren.
Je kunt bijvoorbeeld een fantastische schaker zijn binnen je eigen kroeg maar er dan ook buiten? En als je hoort van wereldkampioenen, dan ben je bereid in alle eerlijkheid te erkennen dat je toch niet zover bent als hen. En als het vuur brandt in je, wil je verder, lijkt me!
Ik zeg hier niet dat je een leermeester moet hebben maar het kan wel zo zijn dat je onnodig gevangen blijft zitten in je eigen kooi. Dat je wel heel ver bent gekomen op eigen benen maar eigenlijk de laatste jaren in een vicieuze cirkel met jezelf bent komen te zitten. En wat dan?
Als in je hart in alle oprechtheid het vuur elders sterker ziet branden en je maar niet je eigen vuur weet verder op te stoken, is mijn advies simpel: Ga eens een praatje maken met hem/haar waar je vertrouwen in hebt.

Voorbij slapen en wakker worden

Ik ben, vrij van de bodymind, wordt niet wakker en gaat ook niet slapen. Zijn we echter nog geïdentificeerd met de bodymind, dan ervaren we slapen en wakker worden.
Als je Dat gerealiseerd hebt, door simpelweg de illusie van de bodymind te hebben ingezien ben je vrij van tijd. En Dat was je al.
En het lichaam doet echter gewoon zijn ding.

Welk doel dient de wetenschap?

Ze zeggen dat fantasie en realiteit voor het brein hetzelfde is, dezelfde chemie geeft. Maar waarom dan niet voor mij, als dezelfde wetenschap beweert dat je het brein bent?
Wetenschap dient politiek en industrie en niet enkel zichzelf. En de wereld zit er niet op te wachten dat we niet het brein zijn maar dat het brein in bewustzijn aanwezig is. De wereld denkt niet echt na over wat liefde is.

(N)iemand

Vrije wil of geen vrije wil?
Beiden zijn bespreekbaar, dus de waarheid zal er wel ergens tussenin liggen.
Voorbeeld: Je kunt niet kiezen tussen wel ooit sterven en nimmer sterven.
Voorbeeld: Je kunt wel kiezen tussen patat als avondmaaltijd of gestampte pot.
Voorbeeld: Als je partner bij je weg wil, heb je mogelijk daarin absoluut geen keuze meer.
Maar zeggen tegen je partner, dat het je spijt wel.
Tegen jezelf zeggen: Dat alles kan. Kan wel eens te grote druk betekenen op je persoon.
Tegen jezelf zeggen: Dat alles niets uitmaakt, kan er wel eens voor zorgen dat je leven een puinhoop wordt.
Uit een onderzoek bleek met studenten, die geloofden in vrije wil, dat zij beter scoorden dan zij die daarin niet geloofden.
Het ligt dus voor de hand, maar beter natuurlijk te zijn, dan filosofisch!
Je hoeft niet te kiezen tussen een geloof in een vrije wil of geen vrije wil. Als je simpelweg het besef hebt, dat je ergens invloed op hebt, wat goed ergens voor is, waarom zou je dat dan nalaten? Enkel omdat je ergens anders in moet geloven? Dat je niemand bent, dat er niet zoiets bestaat als een keuze?
Als je denkt iets niet te kunnen. En dat je dat zelfs gevaarlijk vindt, om het wel te proberen. Waarom zou je dat dan wel gaan doen? Enkel omdat je gelooft dat je altijd een keuze hebt: dat alles kan?
Gooi toch alle zogenaamde levensfilosofie overboord en vertrouw op het leven zelf. En jij bent het leven. Wees gewoon simpelweg eerlijk met jezelf, zonder in de valkuilen van het denken te stappen.
Een mens kan veel meer dan ie denkt en veel minder dan ie gelooft, zoiets. 😉
Je bent niemand, omdat alles een is.
Je bent iemand, omdat je verantwoordelijk bent voor je leven hier en nu.
Een wil is relatief. Goed genoeg om er iets mee te doen. En niet goed genoeg om er alles mee te willen doen.
Jezus sprak over de wil van God. En dat betekent, volgens mij, niets anders dan dat liefde onze wil relatief maakt.
Een jong kind wil gewoon iets of niet, zonder te begrijpen wat nu een wil precies inhoud.
Zogenaamde volwassenen kunnen vast zijn gelopen in hun filosofische zoektocht naar Waarheid. Vastgelopen in zichzelf als een vrij mens.
We kunnen weer leren wat vrijheid is, als we ook de natuur leren waarderen.
We kunnen weer leren wat vrijheid is, als liefde voor alles en iedereen tot bloei komt.
Je hoeft niet te weten dat er nu wel of geen vrije wil bestaat, als je naar de WC wilt. Je denkt dan immers dan enkel en alleen aan de WC en niet aan een vrije wil of geen vrije wil.
Rechtstreeks gewaarzijn gaat voorbij aan het denken van de mens.
Waarheid is nu.

(PS Foto: Je kunt ook gewoon om het labyrint heen lopen.)

Geluk

Geluk zonder einde, is de smaak van water. Heb je ooit de smaak van water geproefd? Anders is het gewoon natte bende, niet waar?
Zelfkennis is subtiel.
Onze natuur is geluk maar laat zich moeilijk proeven, als je dat vergelijkt met drank, roken, snoepen, lekker eten, et cetera.
Ben je de stilte bewust? Of enkel de muziek wanneer deze speelt?
Zie jij de ruimte tussen woorden en tussen je vingers?
Zonder fijngevoelig zijn leven we niet maar worden we geleefd overeenkomstig onze onwetendheid en onze verlangens.
Je bent Dat waarin alles zich openbaart. Maar we zijn enkel het object bewust.
Het object schenkt ons tijdelijk geluk. Tijdelijke vervulling. Tijdelijke vrede.
Zelfkennis lest onze dorst volledig, geheel.

De leraar…

…is het belangrijkste natuurlijke fenomeen als mens op aarde.
De leraar is niets anders dan een ontwaakt mens, als een boeddha, een Jezus, een Jiddu Krishnamurti,…
Hij is niet de nieuwe autoriteit naast je opvoeders, schoolmeesters, godsdienstvertegenwoordigers, politie en politici. Maar een licht in de duisternis van je eigen onwetendheid.
Een spirituele vriend op jouw pad naar verlichting. Natuurlijk heb je ook bedriegers… Bijvoorbeeld mensen die jou enkel dure cursussen enzo door je strot willen duwen.
Als je ontwaakt houd jij het licht niet voor jezelf: immers het ego is er niet meer om dat te beletten. De leraar is nog wel mens, zoals iedereen maar wel een mens die zijn ware natuur geheel heeft gerealiseerd.
Een leraar dient niet tot een afgod te worden gemaakt, zoals mensen graag doen met sportlui, filmsterren, fotomodellen, popsterren,…, politici. Zoals Jezus al zei, tegen zijn discipelen: ‘Wij zijn hier niet als de wereldlijke heersers om ons te laten bedienen maar om zelf te dienen.’…
Aan de ene kant, vraagt een leraar om aandacht, om zijn/haar werk te kunnen doen. Aan de andere kant wil een ontwaakt leraar niet aanbeden worden. Aanbidding leidt slechts af… Zet de (onder)zoeker stil…
Zoals Alexander Smit het zo treffend heeft geformuleerd:
‘Een optimaal resultaat ontstaat wanneer de leerling de leermeester zijn plaats gunt.’