Wat advaita niet is

Ik ben niet geïnteresseerd in wat advaita is. Daar krijg je toch alleen maar van die betweterige antwoorden op. Toch stel ik die vraag, ook weer hier. Maar meer om te ontdekken wat advaita juist niet is. Om gewoon je eigen zicht op advaita te geven, leer je met elkaar samen te denken, over DAT wat geen concept is en wil zijn.
Meestal krijgt een bepaald specialistisch blad over een onderwerp bepaalde schrijvers. Die het allemaal heel netjes en helder weten te verwoorden. De nieuwe theologen, denk ik dan maar. Maar volgens mij wil de hedendaagse advaita hier in het Westen helemaal niet begrepen worden. Maar juist ervaren.
Het directe inzicht, is radicaal. Omdat het niets te maken heeft met boekenkennis.
Meestal is het terug grijpen op boekenkennis als je Dat realiseert. Achteraf kun je gedachten hebben. Achteraf kunnen we kijken welke boekenkennis best wel geschikt is.
Zo had Sri Ramana Maharshi ook achteraf het idee dat zijn inzicht iets te maken had met advaita en werd hij op die manier een soort van vertegenwoordiger ervan. Eigenlijk vertegenwoordigde hij alleen maar zichzelf, zoals het hoort.
We kunnen onderlinge herkenning hebben, over en betreffende bepaalde geestelijke onderwerpen en kwesties.