Jezelf in de maling nemen

Veel mensen zeggen dat je geen leraar moet volgen. Maar zijn zelf daarbij wel praatjesmakers ofwel leraren. Ze schrijven boeken, houden bijeenkomsten en of geven lezingen. Zij proberen wel degelijk hun gedachten onder andere mensen te brengen. Dat mensen stil gaan staan, bij hun inzichten en verwijzingen ofwel leringen!
Zelfs de grote wereldleraar Jiddu Krishnamurti (1895 India – 1986 Amerika) wilde geen volgelingen maar had ze natuurlijk wel. Want al die mensen hier op aarde en internet die hem ‘gelijk geven’ scharen zich direct of indirect achter hem, niet waar? Je hebt mensen uit zijn kring die natuurlijk guru’s verwerpen maar wel alles slikken wat JK heeft gezegd. Echt tegen hem opkijken. … Over een blinde vlek gesproken,…
Je moet niemand volgen. Wees een licht voor jezelf, dat zeg ik ook. Maar als je je daar op blindstaart, kom je volgens mij behoorlijk bedrogen uit!…
Liefde en belangstelling voor een leraar is OK. Immers kun je van alles en iedereen leren. De valkuil is om het ego (dictator) van een ander wel te zien maar niet het ego (dictator) bij/in jezelf. Sommige mensen verwerpen zeer liefdevolle en intelligente mensen omdat ze bang zijn om te luisteren naar een ander dan zichzelf. In naam van niet-volgen volgen ze dan toch iemand: hun eigen onwetendheid en verlangens met alle schade van dien.
Sluit vriendschap met jezelf en anderen. Zeg niet dat de Waarheid enkel iets is van jouw zelf of van iemand buiten jou. Waarheid trekt zich helemaal niets aan, van wat wij willen en denken. Feiten spreken voor zichzelf.
Wie enkel open wil staan voor zichzelf of iemand buiten zichzelf, mist de boot. – Niet de boot naar Spanje. 😉

Waarom het vertrouwen in een leraar belangrijk is (2)

Je hebt toch ook vertrouwen in je partner en kinderen? Zonder zulk vertrouwen werkt een gezin toch niet optimaal? Waarom denk je dan wel dat het geven van je vertrouwen aan een spiritueel leraar kul is?
Werkgevers en regeringen vragen ook je vertrouwen, soms absoluut. Bij twijfel en het uitspreken daarvan kun je mogelijk je baan verliezen en door een machthebber opgesloten.
Regeringen dwingen respect af door te dreigen met gevangenis- of de doodstraf. Of door zware boetes!
Je kunt gerust twijfelen aan iemand die zichzelf een spiritueel leraar noemt of door anderen daartoe is gebombardeerd. Maar zulk een twijfel kan jou persoonlijk ook benadelen als deze namelijk niet gegrond is.
Een voorbeeld van een bekend spiritueel leraar is Eckhart Tolle, schrijver van De kracht van Nu. Zover ik weet roept hij geen mensen op om hem te volgen. Nodigt hoogstens uit om zijn lezingen bij te wonen en dergelijke. Maar het lijkt me geen type leraar die goed zijn werk zal kunnen doen, als men hem alleen maar wantrouwt, niet waar? Met vertrouwen zet je je immers open voor zijn boodschap over het Nu. 😉 Volgens mij ziet hij zichzelf ook niet als een autoriteit maar als iemand die het voor zichzelf heeft begrepen wat dat is: Nu zijn. En anderen daarop wijst.
Een autoriteit wil dat je luistert, een leraar wil dat je hem of haar begrijpt. De waarheid staat centraal en geen gezag. Als je niet wil luisteren, prima maar wat doe je dan bij hem/haar. Luisteren zoals je naar een vogel luistert. Dat je hoort wat je hoort en ziet wat je ziet.
Een leraar is geen politicus en is niet je vader of moeder, hij is ook geen schoolmeester. Maar een mens van inzicht, het levende inzicht. Een inzicht dat geen residu ergens van is. Maar enkel hier en nu.
Je kunt jezelf cool vinden door te zeggen dat alle spirituele leraren overbodig zijn, dat zou kunnen kloppen als zij uit een bepaalde fabriek kwamen, uit een bepaalde school. Maar het zijn gewone mensen die voor zichzelf ontwaakt zijn en dit spontaan delen met anderen.
Iemand die een of andere ervaring heeft gehad van non-dualiteit is nog geen leraar, ook al kan hij erover delen, praten. Pas als een leraar volledig doordrongen is van het feit dat hij vrij is en een licht voor zichzelf, kan ie ook een licht zijn voor een ander. Zoals Jezus zei: ‘Haal eerst die balk uit je eigen oog, voor dat je de splinter uit het oog van de ander wil halen.’ … Kijk dus naar jezelf. Wees dat licht…
Een spiritueel leraar kan niet gekozen worden, vanwege zijn diploma’s, boekenkennis, levenservaring, charisma, door meeste stemmen gelden, …
Een spiritueel leraar staat er alleen voor, net als jij als je hem ontmoet. Juist in dat alleen zijn zit die kwetsbaarheid voor wat is, zoals het is.
Je kunt samen denken, om verder te komen. Je kunt van alles en iedereen leren. En zoals de Boeddha zei: ‘Een wijs mens leert zelfs van een dwaas. Een dwaas niet eens van een wijs mens.’
www.niet-2.nl

Waarom het vertrouwen in…

…een leraar belangrijk is.
Je hebt ook leraren zonder volgelingen, zoals Jiddu Krishnamurti (1895 – 1986). Maar wil dat dan zeggen dat je geen vertrouwen in hem moest hebben? Ja, hij wilde geen autoriteit zijn voor zijn luisteraars. Hij wilde dat je met zijn leringen echt aan de slag ging. Net zoals de Boeddha (2500 jaar geleden) dat predikte. Maar hij had daarentegen wel volgers.
Beide leraren zeiden: Wees een licht voor jezelf.
Omdat je zoveel praatjesmakers hebt, ook binnen de wereld van de verlichting, weet je niet altijd wie je wel en niet kunt vertrouwen. Wie is er werkelijk verlicht, ontwaakt?
Waarom zou je in hemelsnaam iemands leringen gaan bestuderen, onderzoeken op waarheid, als de spreker ervan niet eens zelf het licht echt heeft gezien? Want dat lijkt dan net op de boodschap van een zware roker die jou gaat vertellen hoe je het beste kunt stoppen met roken. Je gelooft juist in iemands boodschap als je hebt begrepen dat iemand werkelijk heeft gezocht en gevonden en daarbij alle valkuilen heeft leren kennen en jou al die ellende van die valkuilen graag wil besparen, niet waar?
Omdat ik geloofde in de verlichting van de Boeddha, was ik bereid zijn pad werkelijk te gaan. Dat gold ook voor het pad van Jezus.
Ik was niet bereid hen pad te gaan, omdat hun leer zo interessant aan mij overkwam maar omdat ik toch net meer licht in hen zag dan in mijzelf en dat licht ook graag wilde realiseren.
Je kunt bijvoorbeeld een fantastische schaker zijn binnen je eigen kroeg maar er dan ook buiten? En als je hoort van wereldkampioenen, dan ben je bereid in alle eerlijkheid te erkennen dat je toch niet zover bent als hen. En als het vuur brandt in je, wil je verder, lijkt me!
Ik zeg hier niet dat je een leermeester moet hebben maar het kan wel zo zijn dat je onnodig gevangen blijft zitten in je eigen kooi. Dat je wel heel ver bent gekomen op eigen benen maar eigenlijk de laatste jaren in een vicieuze cirkel met jezelf bent komen te zitten. En wat dan?
Als in je hart in alle oprechtheid het vuur elders sterker ziet branden en je maar niet je eigen vuur weet verder op te stoken, is mijn advies simpel: Ga eens een praatje maken met hem/haar waar je vertrouwen in hebt.

De leraar…

…is het belangrijkste natuurlijke fenomeen als mens op aarde.
De leraar is niets anders dan een ontwaakt mens, als een boeddha, een Jezus, een Jiddu Krishnamurti,…
Hij is niet de nieuwe autoriteit naast je opvoeders, schoolmeesters, godsdienstvertegenwoordigers, politie en politici. Maar een licht in de duisternis van je eigen onwetendheid.
Een spirituele vriend op jouw pad naar verlichting. Natuurlijk heb je ook bedriegers… Bijvoorbeeld mensen die jou enkel dure cursussen enzo door je strot willen duwen.
Als je ontwaakt houd jij het licht niet voor jezelf: immers het ego is er niet meer om dat te beletten. De leraar is nog wel mens, zoals iedereen maar wel een mens die zijn ware natuur geheel heeft gerealiseerd.
Een leraar dient niet tot een afgod te worden gemaakt, zoals mensen graag doen met sportlui, filmsterren, fotomodellen, popsterren,…, politici. Zoals Jezus al zei, tegen zijn discipelen: ‘Wij zijn hier niet als de wereldlijke heersers om ons te laten bedienen maar om zelf te dienen.’…
Aan de ene kant, vraagt een leraar om aandacht, om zijn/haar werk te kunnen doen. Aan de andere kant wil een ontwaakt leraar niet aanbeden worden. Aanbidding leidt slechts af… Zet de (onder)zoeker stil…
Zoals Alexander Smit het zo treffend heeft geformuleerd:
‘Een optimaal resultaat ontstaat wanneer de leerling de leermeester zijn plaats gunt.’

Hoe radicaal ben jij?

Niet wat agressie en haat betreft maar Godrealisatie, zelfkennis?
Durf jij volledig te onderkennen dat je het eigenlijk niet weet. Dat je DAT wat ook wel Brahman wordt genoemd, niet kent, niet hebt Gerealiseerd?
En als je denkt verlicht te zijn, durf je dat dan ook echt te bespreken in het openbaar? Zoals de jood Jezus zei: Wie mij heeft gezien heeft God gezien.
Het vraagt volgens mij allebei durf: je eigenlijke onwetendheid te etaleren of je realisatie.
Meestal zitten mensen, zoekers en zogenaamde vinders, daar ergens tussen. Zitten vast in een wereld van zogenaamd half-weten. Een eeuwigdurend spel met gekleurde knikkers.
Verlichting is geen bepaalde theorie, waar we lekker met elkaar vol respect over kunnen filosoferen. Elkaars mening delen en zeggen dat je respect voor elkaars mening hebt of moet hebben.
Verlichting is juist de grote uitdaging om eerlijk te zijn met jezelf, hier en nu.
Zoals zen al zei: Niet de Waarheid is het probleem maar je mening erover.
Een leraar daagt je uit, om jezelf echt te leren kennen. Niet binnen de kaders van een of andere filosofie of geloof. Niet binnen een zandbak, waar je met vormpjes kan spelen.