Overdenkingen

Boeddha-natuur
Er zit geen gouden boeddha in ieder van ons maar we hebben wel het innerlijk vermogen eentje te zijn.
Door liefdevol gewaarzijn kan onze denkgeest, emoties en handelen veranderen.
The buddha within, is dus niet zoiets als denken dat je goud van binnen hebt maar eerder modder waarin de lotus geboren kan worden en groeien naar de oppervlakte van het leven, jouw leven hier en nu!
Je bent eerder leeg dan vol. Er is niets in jou: wat trouwens de Boeddha al leerde, ‘anatman’.
Het idee aan een innerlijk zelf is eerder het probleem dan de oplossing!
Nirvana wat het doel is betekent ‘uitblussen’. Het zogenaamde zelf (ego) dat zal uitwaaien als een vlam! Dan zal er sprake zijn van een zelfloos zelf of in andere woorden, ongeconditioneerd bewustzijn.
Liefdevol gewaarzijn zal dan de sleutel tot alles blijken te zijn.

Het vlot van geluk
Als je je nimmer rottig voelt, heb je dit vlot niet nodig!
En als je je rottig voelt: is het je geest die zijn eigen staart najaagt. Deze geest bedwing je op een eenvoudige manier: niet door er tegen te gaan strijden maar je simpelweg direct over te geven aan wat je ervaart: horen wat je hoort, zien wat je ziet, ruiken wat je ruikt, proeven wat je proeft en voelen wat je voelt (zoals het gekriebel in je neus). Dan is de waarnemer het waargenomene en is de geest niet in staat zijn eigen beelden nog langer na te jagen. Zich bezig te houden met wat het niet heeft en wil hebben of wat het heeft en niet wil hebben.
Hier en nu zijn betekent vrij zijn, van het bekende, het denken.
Kijken naar jezelf doet gewaarzijn geboren worden.
Het gewaarzijn dat ook direct gerealiseerd, beseft, kan worden.
Observatie is in zichzelf vrij en nergens aan onderworpen. Je innerlijk vrij voelen, ervaren, heeft daar alles mee te maken.
Maar het kan zijn dat je nog maar net komt kijken wat dat gewaarzijn betreft. Dan is het belangrijk, wanneer je je rottig voelt direct terug te keren naar het hier en nu in de vorm van: zien wat je ziet, horen wat je hoort en voelen wat je voelt!

Het ego
Voor mij, is het de verkramping binnen onze denkgeest.
Bij zo’n verkramping kan liefde niet opereren.
Enkel keuzeloos gewaarzijn kan daar dan een einde aanmaken.
Dat je volledig contact hebt met het moment zoals het is. Dat je doordringt in wat is, zonder weerstand.
Als we niet in staat zijn onszelf gewaar te wezen, dan adviseer ik over te schakelen naar wat je zintuiglijk direct, hier en nu, ervaart. Proef je nu iets? Wat hoor je?…
Door je feitelijk over te geven aan je zintuigen, wordt de geest direct overstegen. Op die manier kan de verkramping niet verder zijn werk doen.
Weet dat het ego bij iedere verkramping terrein wint. Noem het je innerlijke demon of duivel of mara. Zowel de Boeddha als de Christus doorstonden de confrontatie ermee, nietwaar?
Het ego is ons denken, dat in conflict is met wat is.