Voorwoord:
De geest jaagt de hele dag zijn eigen staart achterna. Wat het allemaal wil hebben en niet wil hebben. Natuurlijk krijgt het daarin niet volledig zijn zin en teleurstellingen veroorzaken innerlijke pijn! En innerlijke vrede is ver te zoeken! Het kijken naar jezelf, maakt direct einde aan dat gejaag.

ABC

A) Wat komt het eerste bewust bij je binnen aan een zintuiglijke ervaring, als je er echt voor open staat? Je behoort hierin geen bepaald patroon te volgen. Of een ervaring te creëren. Wat voel je nu, wat hoor je nu, wat zie je nu, wat ruik je nu en wat proef je nu?
Het kan zijn dat je eerst iets hoort en weer en weer en dan opeens je teen bewust wordt, et cetera. Er zit hierin geen vast patroon.

B) Laat hierbij de waarnemer het waargenomene zijn. Neem geen standpunt in: ik en mijn ervaring. Het gaat om ervaren. En daarbij sneuvelt spontaan het ego.
Zeg niet tegen jezelf: Ik weet toch dat ik er ben en ervaar? Ik weet toch dat ik bijvoorbeeld zwem in de zee. Of een appel aan het eten ben…
Het gaat hierbij niet om het zogenaamde weten maar om volledig ervaren!

C) Het kijken naar jezelf, zintuiglijk ervaren, is geen wedstrijdje. En het is ook geen manier om je verlangens en je denken te onderdrukken.
Zijn we in staat puur en direct bewust te zijn?
Mocht je na het echt aanwezig zijn weer in je hoofd komen, dan is dat zo. Maar op het moment dat je weer denkt aan Kijken naar jezelf, voel dan weer wat je voelt, et cetera.
Dit moment is jouw moment.
Geef je echt over!